Szeflerę, w tym szeflerę drzewkowatą (Schefflera arboricola), najpewniej rozmnożysz przez sadzonki pędowe lub wierzchołkowe umieszczane bezpośrednio w lekkim podłożu, najlepiej wiosną i wczesnym latem. Najpewniejszą i najszybszą metodą są sadzonki pędowe, a najłatwiejszą – wierzchołkowe pobierane ze szczytu pędu. Zimą zabiegu lepiej nie wykonywać: w okresie spoczynku szeflera regeneruje się słabiej, a ukorzenianie trwa dłużej lub kończy się gniciem pędów.
Szeflera rozmnażanie – sadzonki pędowe i wierzchołkowe
Spis treści
Jakie metody rozmnażania szeflery dają najlepsze efekty?
Najpewniejszym i najszybszym sposobem rozmnożenia szeflery – w tym szeflera drzewkowata – są sadzonki pędowe umieszczane bezpośrednio w lekkim podłożu. Za najłatwiejszą metodę uchodzą sadzonki wierzchołkowe pobierane ze szczytu pędu. Obie metody prowadzą do nowej rośliny w warunkach domowych; różnią się materiałem wyjściowym i przygotowaniem.
Sadzonki pobieraj wiosną i na początku lata, w okresie intensywnego wzrostu rośliny. W praktyce wierzchołki pędów ścina się od marca do kwietnia, a latem można je pobierać czystym, ostrym nożem; w tych okresach ukorzenianie przebiega najszybciej. Zimą zabiegu lepiej nie wykonywać, bo roślina jest w spoczynku, a ukorzenianie trwa dłużej albo kończy się gniciem pędów.
Jak przygotować i ukorzenić wierzchołkową sadzonkę szeflery krok po kroku?
Sadzonkę wierzchołkową przygotujesz, ścinając zdrowy pęd tuż poniżej węzła, usuwając dolne liście i sadząc końcówkę tak, by węzeł znalazł się w podłożu. To najłatwiejsza metoda rozmnażania szeflery; o powodzeniu decyduje lekkie, przepuszczalne podłoże oraz jasne stanowisko bez bezpośredniego słońca.
- Zdezynfekuj nóż lub sekator alkoholem i przygotuj czystą doniczkę lub kubek.
- Odetnij wierzchołek zdrowego pędu tuż poniżej węzła. Sadzonka powinna mieć 8-15 cm długości, optymalnie około 10 cm, i 3-5 liści.
- Usuń dolne liście, pozostaw 2-3 liście wierzchołkowe. Duże blaszki skróć o 1/3-1/2, aby ograniczyć parowanie wody.
- Zanurz końcówkę w ukorzeniaczu – warto to zrobić przed wsadzeniem do podłoża.
- Wsadź sadzonkę w lekkie, przepuszczalne podłoże, np. mieszankę ziemi z perlitem lub torfu z perlitem, na głębokość 2-3 cm, tak by co najmniej jeden węzeł znalazł się pod ziemią. Podłoże ubogie w składniki odżywcze stymuluje wzrost korzeni.
- Przykryj doniczkę przezroczystą osłoną i wietrz ją codziennie. Utrzymuj temperaturę 22-26°C oraz jasne, rozproszone światło bez bezpośredniego słońca; podłoże ma być tylko lekko wilgotne.
- Pierwszych korzeni spodziewaj się po około 4-6 tygodniach.
Jak ukorzenić szeflerę w wodzie i czy działa to lepiej niż w ziemi?
Woda nie działa lepiej niż ziemia. Ukorzenianie w naczyniu wytwarza delikatne korzenie wodne, które gorzej adaptują się w podłożu, dlatego bezpośrednie ukorzenianie w ziemi jest skuteczniejsze.
Jeśli mimo to wybierzesz wodę, użyj czystego naczynia i odstanej wody o temperaturze pokojowej. Poziom cieczy utrzymuj tylko do zakrycia jednego węzła, a nie całej łodygi. Trzymaj naczynie w jasnym miejscu bez bezpośredniego słońca i regularnie wymieniaj wodę, natychmiast gdy zmętnieje.
Czym sadzonki pędowe różnią się od wierzchołkowych i kiedy je stosować?
Sadzonka wierzchołkowa to szczyt pędu – ukorzenia się chętniej, bo ma aktywne merystemy. Sadzonka pędowa to fragment łodygi, często zdrewniałej, z uśpionym pąkiem lub węzłem, z którego wyrosną nowe korzenie. Po sadzonki pędowe sięgaj wtedy, gdy przycinasz wybujałą szeflerę z długimi pędami i nie chcesz ich wyrzucać; to sposób na rozmnożenie rośliny przy okazji odmładzania.
Sadzonki łodygowe tnij na odcinki 5-10 cm, każdy z co najmniej jednym węzłem. Możesz sadzić je pionowo – wtedy węzeł znajdzie się tuż pod powierzchnią ziemi – albo poziomo, lekko przysypane. W wariancie poziomym pąk musi być skierowany ku górze, a podłoże utrzymuj wilgotne przy temperaturze około 20°C.
Kiedy i jak przesadzić ukorzenioną sadzonkę szeflery do docelowej doniczki?
Przesadzaj dopiero wtedy, gdy korzenie są dojrzałe i widać na nich rozgałęzienia; pojedyncze nitki to jeszcze za wcześnie. O gotowości świadczą też nowe liście wyrastające z sadzonki. Wybierz doniczkę z warstwą drenażową i żyźniejszą ziemią, a pojemnik niech będzie tylko nieznacznie większy od poprzedniego, bo nadmiar wody w nieprzerośniętym podłożu prowadzi do gnicia korzeni. Gdy młoda roślina się przyjmie, dalsze zasady codziennej opieki nad dojrzałą szeflerą znajdziesz w poradniku Szeflera - pielęgnacja, podlewanie i podłoże.
- Sprawdź korzenie: sadzonka jest gotowa do ziemi, gdy korzenie mają 2-5 cm i widoczne rozgałęzienia, a nie tylko pojedyncze odcinki. Pojawienie się nowych liści również sygnalizuje, że korzenie już działają.
- Wybierz doniczkę tylko nieznacznie większą od dotychczasowej; dla młodej rośliny wystarczy doniczka 8-10 cm. Wysyp na dno warstwę drenażową.
- Wypełnij doniczkę żyźniejszym podłożem niż to, w którym ukorzeniała się sadzonka, i delikatnie umieść w nim bryłę korzeniową.
- Jeśli sadzonka ukorzeniała się w wodzie, po posadzeniu utrzymuj osłonę przez 7-14 dni – to etap adaptacji, w którym korzenie przestawiają się z wody na tlen w podłożu.
- Podlewaj oszczędnie: stojąca woda zalegająca w nieprzerośniętym podłożu niszczy młode korzenie.
- Świeżo ukorzenionej sadzonki nie nawoź przez pierwsze 3 do 8 tygodni po posadzeniu, a regularne nawożenie rozpocznij dopiero po około 3 miesiącach od przesadzenia.


